Mistakes

Πιστεύω ό,τι έχεις πια φύγει από εδώ. Τώρα μπορώ να γράφω με την ησυχία μου, ό,τι μου κατεβαίνει. Το άλλο μου blog, έχει μέσα υλικό που δεν ταιριάζει με αυτά που θέλω να πω. Και γενικά, εδώ είναι ακόμα το κίνητρό μου. Η αγάπη μου μπορεί να έσβησε, η ανάμνηση όμως μένει.

Έχω σταματήσει πλέον να σε ακούω. Δεν επικοινωνώ με κανέναν τρόπο πλέον μαζί σου. Σε παρακολουθώ από απόσταση στο FB, βλέπω ό,τι έχεις εθιστεί σε αυτό. Αναρωτιέμαι που αναλώνεις τον χρόνο που δεν είχες για μένα. Σε likes και haha, και cool, και whatever works που λέει και ο Woody Allen. Λέει κι άλλα καλά αυτός, ότι ο Έρωτας είναι υπερεκτιμημένος, και ό,τι εμείς οι άνθρωποι, φαιδρά όντα, καταναλώνουμε πολύ χρόνο κυνηγώντας το τέλειο ταίρι. Κάτι τέτοιο κυνήγησα κι εγώ. Πόσο φαιδρός ήμουνα; Τι καρότο μου έβαλες μπροστά;

Γύρω μας υπάρχουν οι χειρότεροι άνθρωποι, υπανάπτυκτοι, ανάγωγοι, καθυστερημένοι, ανάλατοι, ανάλαφροι. Δεν τους αντέχω, με εκνευρίζουν όπου κι αν πάω. Τους βρίσκω μπροστά μου, στο cinema, στο γραφείο, με τσατίζει το οτιδήποτε. Δεν βρίσκω όρεξη να βγω με φίλους, να πάω γυμναστήριο, να δω ταινίες, ακόμα και η όρεξη για μουσική, εξαντλείται.

Μυρίζω τον γαλλικό καφέ που μόλις ετοίμασα, και μαστουρώνω από το άρωμά του. Την βρίσκω με μικρά, βαρετά πράγματα. Δεν κάνω sex από άποψη, δεν χαραμίζω πια τίποτα και σε κανέναν που δεν με γεμίζει εγκεφαλικά. Χρειάζομαι να αποδράσω, να φύγω για καιρό, αλλά δεν υπάρχει η οικονομική ευχέρεια. Σφίγγω τα χέρια μου, διπλώνομαι στην καρέκλα, σκέφτομαι τι να γράψω, χάος, μαύρο και ανείπωτο.

O έρωτας κοιμήθηκε νωρίς, με άφησες με πολύ πικρή γεύση στο στόμα. Και μετανοιώνω, όχι για μένα ή για σένα, αλλά για αυτές που τους έχω κάνει ό,τι έκανες εσύ σε εμένα. Κανείς δεν αξίζει τέτοιες συμπεριφορές. Κάνουμε ότι νομίζουμε, αλλά δεν πρέπει να πληγώνονται άλλοι. Μέχρις εκεί.

Γυρνάω στην μουσική μου, είναι ότι έχει απομείνει από εμάς. Κι ας μην ακούω την δικιά σου εκπομπή, μου λείπεις πολύ ακόμα. Είσαι χαμένη, το ξέρω, θα επιστρέψεις κάποια μέρα να πεις μια κουβέντα, αυτή που τόσο ήθελα να ακούσω. Οι πόρτες κλείνουν πίσω μας πιο γρήγορα απ'ό,τι νομίζουμε.

Καληνύχτα Μ...

Δώσε από ένα φιλί στα μικρά...

Φεύγω πάλι, αλλά θα επιστρέψω όταν θα είμαι καλύτερα...

And it's the fame that put words in her mouth
She couldnt help, but spit em out
Around your crooked conscious she will wind
And it's a lot to ask and not to sting
Giver her less than everything
Innocence and arrogance intwined