Γράφω εγώ συνθήματα
γράμματα, μηνύματα
και ούτε μιαν απάντηση
χρόνια έχω συντροφιά
αντί για σένα μια σκιά.
Μόνη τα μεγάλωσα
τα όνειρα που μάλωσα
που κλαίνε σε ζητούν διαρκώς
μα μου λείπεις δίχως άλλοθι
αχ, τι ζωή παράλογη.
Ενα αστείο η ζωή
δεν έχει πώς, ούτε γιατί
κι εγώ που ζω καιρό για δύο
πια δε γελάω μ` αυτό τ` αστείο
εγώ για δύο.
Τι να γράψω μετά από τέτοιον στίχο...Τα είπε όλα...
Η κυκλοθυμικότητά σου είναι πρωτοφανής. Μια μέρα σε νιώθω δικιά μου, έτοιμη να πέσεις στην αγκαλιά μου, και την άλλη υψώνεις ένα παγόβουνο ανάμεσά μας, εξαφανίζεσαι, χωρίς το πως και το γιατί. Εγώ χάνομαι σε στίχους και καπνούς, κλείνομαι περισσότερο στο σπίτι, να μπορώ να σε σκέφτομαι χωρίς περισπασμούς. Σου στέλνω μυνηματάκια ανόητα, να πάμε ταξίδι, να αφήσουμε τα πάντα πίσω μας. Κι όμως, δεν απαντάς. Εσύ θέλεις να μου πεις να μην κάθομαι για σένα μέσα, να είμαι cool, να μην σε υπολογίζω. Όμως εγώ θέλω να σου πω ότι παίρνω πολύ σοβαρά τον έρωτα και την ζωή, και ότι δεν ζω αν δεν σε σκέφτομαι.
Διαβάζω εφημερίδες, ποίηση, μυθιστορήματα, ζω τον έρωτά μου για σένα μέσα από αυτά, κι εσύ ζεις κάπου αλλού, σε μια παράλληλη πραγματικότητα που δεν τέμνεται σε κανένα σημείο με την δικιά μου.
Πότε θα υποκύψεις, πότε θα απαντήσεις στα γράμματα και τα μυνήματά μου, πότε θα λουστείς στα φιλιά μου; Είσαι ερωτευμένη; Με διαβάζεις; Με σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς; Γελάς μαζί μου;
Πότε θα βγάλουμε μαζί φωτογραφίες, πότε θα πάμε εκδρομή μαζί στα μέρη που μεγάλωσα, πότε θα πάμε μαζί στην Κρήτη μας;
Πότε θα μας δώσεις μια ευκαιρία; Μόνο μία... μα μου λείπεις δίχως άλλοθι
αχ, τι ζωή παράλογη...
I've twisting to the sun I needed to replace
The fountain in the front yard is rusted out
All my love was down In a frozen ground
Η χτεσινή έξοδος με φίλους ήταν τόσο διαφορετική από τις άλλες. Όλα γύρω μου φαίνονται και ακούγονται τόσο διαφορετικά. Όλα γύρω μου μπαίνουν σε περιθώριο, είμαι εξαιρετική περίπτωση, ερωτευμένου ανθρώπου,θα συμπληρώσω. Το αποδεικνύει και η μελαγχολία του blog...
Νέος μήνας μπήκε και ακόμα να ειδωθούμε, κρατάς αποστάσεις, προσπαθώ να φανταστώ τι κάνεις, με ποιον είσαι, τι μουσική ακούς, άραγε ακούς Best όλη μέρα;
Εγώ πάντως έχω αρχίσει να μαγειρεύω και να φτιάχνω καφέ για δύο...
On your back with your racks as the stacks as your load
In the back and the racks and the stacks are your load
In the back with your racks and you're un-stacking your load
Φτιάχνω λίστα με τραγούδια που θα μου κάνουν παρέα όσο λείπεις. Σκοπεύεις να λείπεις για καιρό μωρό μου; Χτες που με πήρες τηλέφωνο ήσουν τόσο διαφορετική, τόσο ντροπαλή, δυστυχώς η ποιότητα σήματος ήταν χαμηλή και δυσκολεύομουν να σε ακούσω, αλλά δεν ήθελα με τίποτα να σε διακόψω, να σταματήσεις να μιλάς. Μπορώ να σε ακούω με τις ώρες, να μου λες για σένα και τα παιδιά.
Και ήθελα τόσα να σου πω, ότι μου λείπεις και θέλω να σε δω...
Και καμιά φορά, αυτή η ιδέα του blog, που με γεμίζει μελαγχολία & απουσία, με γυρίζει τόσο έντονα πίσω, σε προηγούμενες δεκαετίες, που ακόμα τα ζευγάρια αλληλογραφούσαν. Τότε που αν δεν έστελνες ή δεν λάβαινες γράμμα, γινόσουν κομμάτια.
This is not the sound of a new man or crispy realization
It's the sound of the unlocking and the lift away
Your love will be
Safe with me
Νομίζω ότι το τραγούδι αυτό θα το αγαπήσεις κάποτε...
