Νομίζω θα γράψω πολλά σήμερα...Έχω τόσα να βγάλω από μέσα μου. Στο ντους σε σκεφτόμουνα συνέχεια, είχα βάλει το κεφάλι κάτω από το νερό, είχα κλείσει τα μάτια, προσπαθούσα να θυμηθώ τι έκανα λάθος, πως ξεκίνησε αυτή η φάρσα...
Ξέρω μόνο, ό,τι τον τελευταίο καιρό, έχω αναγάγει σε Επιστήμη το Facebook, το MSN, το Youtube και το Posting σε Blogs. Μπήκα σε ένα λαβύρινθο, περίμενα ό,τι με εσένα θα έφτανα στο τέρμα του, θα μου άπλωνες τον μίτο σου, όμως εσύ τον τράβηξες απότομα και κόπηκε. Ποτέ σου δεν διαισθάνθηκες, ποτέ δεν κατάλαβες πόσο σημαντικά και μεγάλα είναι αυτά που ένιωσα, που ήθελα να σου δώσω. Γι αυτό και δεν με πήρες στα σοβαρά. Νιώθω απελπιστικά μόνος πλέον σε αυτό το blog, κυριολεκτικά, δεν διαβάζεται πλέον αυτή η μεμψιμοιρία.
Ξέρω μόνο, ό,τι τον τελευταίο καιρό, έχω αναγάγει σε Επιστήμη το Facebook, το MSN, το Youtube και το Posting σε Blogs. Μπήκα σε ένα λαβύρινθο, περίμενα ό,τι με εσένα θα έφτανα στο τέρμα του, θα μου άπλωνες τον μίτο σου, όμως εσύ τον τράβηξες απότομα και κόπηκε. Ποτέ σου δεν διαισθάνθηκες, ποτέ δεν κατάλαβες πόσο σημαντικά και μεγάλα είναι αυτά που ένιωσα, που ήθελα να σου δώσω. Γι αυτό και δεν με πήρες στα σοβαρά. Νιώθω απελπιστικά μόνος πλέον σε αυτό το blog, κυριολεκτικά, δεν διαβάζεται πλέον αυτή η μεμψιμοιρία.
Θυμάμαι να ξεκινάς κι εσύ κάτι, να μου δίνεις θάρρος, όταν εγώ ήμουν έτοιμος να σταματήσω, με έπαιρνες τηλέφωνο τα μεσάνυχτα, σε φανταζόμουνα να αράζεις στον καναπέ, στην άλλη άκρη της γραμμής, σε μια άλλη άκρη ενός ουράνιου τόξου. Ποτέ δεν θα ενωθούν αυτές οι άκρες. Ποτέ...Χαμένος...Ήττα...
Ξέρω ότι δεν ήταν παιχνίδι με νικητές και ηττημένους, αλλά το μόνο που μπορεί να με κάνει να σε ξεπεράσω, είναι να το δω έτσι. Σαν να παίξαμε ένα παιχνίδι με ερωτήσεις, και να έχασα. Θεωρώ, ό,τι αν κάποια είχε κάνει και είχε πει σε μένα αυτά που έκανα εγώ για σένα, θα της είχα παραδοθεί. Όμως εσύ τα αγνόησες όλα...Ακούω συνέχεια αυτό το κομμάτι. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο πια. Δεν θέλω πια να σε ακούσω ζωντανά, θα μου αρκούν οι εκπομπές σου...
I am lost in the rainbow...
I am lost in the rainbow...
I am lost in the rainbow...
Δεν θέλω να είμαι έτσι, να σε σκέφτομαι και να στενοχωριέμαι...Δεν θα πω τίποτα άλλο...μιλάει το τραγούδι, δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνομαι...περίμενα ότι θα άλλαζε αυτό κάποτε...
Αν σου άρεσε το τραγούδι και το clip, πάρε κι ένα Link,
http://www.shellylove.co.uk/films.html
Πλέον, θα συνεχίσω να γράφω, αλλά όχι για σένα, στο άλλο μου blog. Tουλάχιστον θα μου μείνει ο οίστρος...Kι αν μια μέρα αντέξω, θα ξαναγυρίσω εδώ...
Να με θυμάσαι...
Σ'αγαπώ!!!!!!!!!!!!
No comments:
Post a Comment