Αρκεί...

Αρκεί...

Αρκεί...

Άραγε θα ανακαλύψεις ποτέ τι ένιωθα για σένα...

Πόσες νύχτες σε σκεφτόμουνα...

Πόσο ανώφελα σε περιμένω...

Εκεί που με σκοτώνεις, 

πάντα πετάς μια ατάκα που με κάνει και σε ερωτεύομαι ξανά.

Εσένα και την μουσική...

Forever Lost

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα. 

Μόνο είμαι χαρούμενος που σε ακούω, κάθε μέρα, και είσαι καλά. 

Και μου λείπεις...