My life i thought it would be something beautiful...
And now it feels like there is nothing there at all anymore.
Σιγά σιγά αρχίζεις να αποκαλύπτεις πτυχές του εαυτού σου. Να με παίρνεις τηλέφωνο...Αφήνεις τον ήλιο να μπει στην καρδιά μου που είναι σε βαρυχειμωνιά.
Το δικό μου "Εγώ" είναι σε δεύτερη μοίρα, πολύ απλά γιατί δεν το χρειάζομαι όταν έχω εσένα στη ζωή μου.
Δεν ψάχνω ισορροπία, δεν ψάχνω ιδανικά, δεν ψάχνω παντοτινή αγάπη.
Ψάχνω εσένα στους στίχους και στις νότες, αναζητώ την Αποκάλυψη της Αγάπης που μου χαρίζεις σε σταγόνες. Πότε θα φτάσουμε στον Ωκεανό; Προλαβαίνουμε;
Why does it have to be so hard?
How did you and me get where we are?
How did you become invisible?
You might as well just not be there at all anymore...
Θέλω ταξίδια μαζί σου, να οδηγώ με τις ώρες, να μου κρατάς το χέρι, να τραγουδάνε τα μικρά στο κάθισμα πίσω, να φωνάζουν και να ανακαλύπτουν μαζί με μας...
Να σε φροντίζω και να σε ακούω να μιλάς με τις ώρες, για το παρελθόν σου, να με τσιγκλάς για το δικό μου κι εγώ να μη λέω πολλά, γιατί οι άντρες έτσι κάνουν.
Give us the sunshine instead of the rain
All that we want is to be happy again...
We've got to let the love back in again
Let the love back in again...
Τώρα που ξεχείλισαν λίγες από τις σκέψεις μου, μπορώ να έχω λίγη περισσότερη ισορροπία, να ζήσω λίγο την στιγμή και να φωνάξω ένα πράγμα:
Σ'αγαπώ με όλη μου τη ψυχή...
Μην μου ξαναπείς "ευχαριστώ". Μεγαλώνει την απόσταση, σκοτώνει το συναίσθημα. Ξαναπέστο μου όταν θα έχουμε γεράσει, και θα είμαι ακόμα δίπλα σου, να σου κρατώ το χέρι......
Αποκάλυψη...
