Wunderbar Leben...

Here I go out to see again
the sunshine fills my hair
and dreams hang in the air
Gulls in the sky and in my blue eyes
you know it feels unfair
there's magic everywhere
Look at me standing
here on my own again
up straight in the sunshine
 

No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life

Εγώ έχω όνειρο να ήμουν κάποτε μαζί σου, έστω για 2 στιγμές...Εσύ έχεις όνειρο να ζήσεις στο L.A. και στο N.Y. Δεν ξέρω ποιο είναι πιο δύσκολο...Σημασία έχει το να τα κυνηγάμε...να τρέχουμε ξοπίσω τους, να πληγωνόμαστε όταν βλέπουμε να απομακρύνονται, και εκεί που είμαστε έτοιμοι να τα παρατήσουμε, να ξανάρχονται με φόρα πάνω μας.

Έχω κυριολεκτικά πάρει αγκαλιά το μπουκάλι με την Havana, 7 ετών λέει, καλό θα είναι...Τα φωτάκια του δέντρου τρεμοπαίζουν δίπλα μου, σε αντικαθιστούν. Είναι ώρες που σε ξεσηκώνω λίγο, με βλέπεις σαν κάτι μικρό, απαγορευμένο, ανούσιο...Δειλιάζεις πάντα, το καταλαβαίνω, γελάς, σου φαίνεται αστείο να σε θέλω...με απωθείς, μου λες να βρω μια χαζή που δεν θα έχει όνειρα, που θα ανήκει στον δικό μου συμβατικό κόσμο. Σε αυτόν τον κόσμο, θα κάνουμε 2,25 παιδιά, θα αγοράσουμε sport αυτοκίνητο, θα κάνουμε βαρετά revellions στο εξοχικό-μεζονέτα που θα αγοράσουμε, και θα είναι ίδιο procat με το διπλανό, κάπου στην Σταμάτα....

Πολλές φορές θα ήθελα να είμαι αυτός ο τύπος, the usual one, αυτός με τα χειροπιαστά όνειρα, που τα βλέπεις στις χαζοσειρές της TV. Αλλά τις πιο πολλές φορές, ονειρεύομαι άλλα πράγματα, αντισυμβατικά μάλλον. Το να είμαι μαζί σου, δεν έχει κανένα νόημα. Δεν νομίζω ότι μπορώ να παίξω αυτόν τον ρόλο. Ανήκω σίγουρα σε άλλον  κόσμο. Στον κόσμο του Facebook, λέω ότι θέλω, έχω φίλους αυτούς που θέλω, φλερτάρω μόνο με γαμάτες γκόμενες, γιατί επιλέγω...δεν με επιλέγουν. Σε διάλεξα, δεν ήταν τυχαίο, δεν ερωτεύτηκα άλλη. Την τύχη μας την φτιάχνουμε, εγώ την φτιάχνω με μικρά βήματα, ώστε κάποτε να έρθει και αυτό που θεωρώ μεγάλο.

Θα είμαι χαρούμενος, όταν θα είσαι κι εσύ χαρούμενη, θα βρω τον δρόμο μου, όταν νιώσω ότι τον βρήκες κι εσύ, δεν θέλω να ξέρω ότι μπορεί ένα βράδυ να κοιμάσαι μόνη σου. Δεν με νοιάζει το κρεβάτι σου, με νοιάζει όμως η μοναξιά σου, αυτή που σε κάνει απόμακρη, διστακτική. Θέλω όσο τίποτα να σε χαιδέψω, να δω τι επίδραση μπορώ να ασκήσω πάνω σου, να σε φροντίσω, να σε πάρω αγκαλιά και να σε γεμίσω φιλιά, να σταματήσεις να λες βλακείες του style, θα βρεις μια κοπέλα και θα είστε ευτυχισμένοι.

Θέλω να κάτσω δίπλα σου, με το πιο υπέροχο κρασί του κόσμου, να μου πεις την ιστορία της ζωής σου, να με κοιτάς στα μάτια, να μου πεις όλα σου τα όνειρα!!!!ΟΛΑ! Δεν νομίζω ότι θα μπορέσω να γευτώ κάτι πιο όμορφο από αυτό στην ζωή μου....Το βρίσκω υπέροχο μια γυναίκα σαν κι εσένα, να έχει κάνει δύο υπέροχα παιδιά όπως λες κι εσύ, και να συνεχίζει να ονειρεύεται, να κάνει σχέδια ζωής. Γράφω, βλακείες το ξέρω, είμαι εκτός πραγματικότητας, αλλά θέλω να σου μιλάω, έστω και αν δεν ακούς. Είναι βλακεία να σε θέλω, αλλά μου ασκείς μια ανεξήγητη και αδιαπραγμάτευτη γοητεία, που έχει κολλήσει στο κορμί μου. Θα έρθω όπως και δήποτε να σε δω το Σάββατο, έστω και μόνος, το μόνο που με νοιάζει είναι να ξαναδώ αυτά τα μάτια. Τα χείλη σου θα τα κρατάς σφραγισμένα, αλλά εγώ θα τα καταλάβω όλα, θα φύγω έχοντας πραγματοποιήσει ένα μικρό όνειρο...γιατί αυτά μετράνε στο τέλος της μέρας...