Βασιλιάς από την Δράμα....

Σε διάλεξα, δεν μπορώ να πω ότι ήταν τυχαίο. Σε άφησα γρήγορα να συνεχίσεις ανενόχλητη την ζωή σου. Όπως εσύ την ονειρεύεσαι κάθε βράδυ όταν πέφτεις να ξαπλώσεις. Δεν ανήκω στα όνειρά σου, δεν τα κατάφερα να εισβάλλω...

Μια ζωή δεν μπορώ να κουβαλάω στο βιογραφικό μου αυτή την αποτυχία...Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος είσαι. Η παρεξήγηση μεταξύ μας συνεχίζεται, μου γράφεις, σου γράφω, θέλω να σου τηλεφωνήσω, να σου πω να έρθεις να με βρεις, να μην διστάσεις όπως παλιά...Δεν κατάφερα να σε αγγίξω με πράγματα δικά μας, μοναδικά. Έδωσα και δεν πήρες...μου έχει μείνει μόνο ένα κινητό τηλέφωνο, αποθηκευμένο σε κιλομπάιτ, να με κοιτάει και να παραπονιέται που δεν το χρησιμοποιώ....

Αγάπη μου, δεν μπορώ να σε αποχωριστώ, όχι τόσο εύκολα...μικρά βήματα, για να ξεαγαπηθούμε...

Kαι Κοπερτί το Κοπερτί
κι εμείς θα κουραστούμε
θα αρχίσει κάποτε η φθορά κι ο μαρασμός

Και Κοπερτί το Κοπερτί
θα ξεαγαπηθούμε
όλη η ζωή μου ήταν ένας χωρισμός

Δε θα φτιάχνεις πια
στιχάκια στη γιορτή μου
ούτε καρδιές με κόκκινο χαρτί
όμως πάντα εσύ
θά'σαι Κοπερτί μου
το μοναδικό μου Κοπερτί

Και Κοπερτί το Κοπερτί
θα βγαίνεις μ'άλλα αγόρια
κι εγώ θα ζήσω το δικό μου το ρυθμό

Και Κοπερτί το Κοπερτί
μετά από χίλια χρόνια
θα σου τηλεφωνήσω σ'άλλον αριθμό

Γειά σου Κοπερτί
θυμάσαι τη φωνή μου
αν είσαι ολομόναχο και συ
πάρε ένα ταξί
κι έλα Κοπερτί μου
έλα να γεράσουμε μαζί...

κάποτε με είπες DRAMA KING!!! 

Πόσο δίκιο είχες τελικά σε κάποια πράγματα...

Εσύ τι ήσουν όμως;;;