Ήρθα...

Είναι χωρίς στίχο αυτό το κομμάτι, ξέρω δεν σου αρέσει αυτή η μουσική...σε ρίχνει...

Είναι ευκαιρία όμως να σου πω, ότι ήρθα...Να ανοίξω την πόρτα, να πετάξω το παλτό στον καναπέ, να σου φωνάξω, να κάνω θόρυβο που θα υποδηλώσει την παρουσία μου.

Με περίμενες? Μπορεί να μέναμε μαζί...να μου είχες μαγειρέψει...Θα σε γραπώσω από πίσω, θα χαιδέψω τα πανέμορφα μαλλιά σου. Θα σε μυρίσω, θα σε παρασύρω στο κρεβάτι, θα κάνουμε σεξ, τσιγάρο, θα φάμε, θα βάλουμε ταινία, θα κοιμηθούμε αγκαλιά στην μέση της...θα σε ξυπνήσω με φιλιά, θα φύγεις. Και μετά πάλι θα σου φωνάξω: "Ήρθα" στον πιο γλυκό επαναλαμβανόμενο τόνο...

Η μοναξιά τυλίγει και σήμερα το σπίτι, ούτε σήμερα θα βρεθούμε, και η μουσική είναι πένθιμη...
Γράφω πράγματα που είναι ολοδικά σου, μπορεί να μην τους δώσεις σημασία ποτέ...όμως η μουσική θα μείνει για πάντα εδώ, να συντροφεύει την απουσία σου...

Γιατί πάλι δεν ήρθες...