And this is no ordinary love...
I keep crying for you baby...
Κι αν δε σου γράφω, είναι γιατί δεν μπορείς να ακούσεις πλέον...κι αν στριφογυρνάω τα βράδια στο κρεβάτι, γιατί δεν είσαι δίπλα μου. Και μου λείπει τόσο πολύ το βλέμμα σου, η ματιά σου, το περπάτημά σου δίπλα μου. Το κόκκινο κραγιόν σου, τα πιο όμορφα χείλη που έχω δει...Αναρωτιέσαι αν όλα αυτά είσαι εσύ! Είσαι εσύ μέσα από την δική μου ματιά. Αυτά που είσαι δεν με αφήνουν κάποιες νύχτες να κοιμηθώ. Αγριεύω όταν σε σκέφτομαι με άλλους, τα χέρια σου να μην αγγίζουν το δικό μου κορμί, τα μάτια σου να μην διαβάζουν αυτά που γράφω...μένω μόνος.
Είμαι αυτό που δεν ήθελα ποτέ να γίνω...είμαι αυτό που ξεχνάς κάθε μέρα. Είμαι λησμονημένος. Κάθε μέρα και πιο ραγισμένος, μικρότερος, διαφανής...
I am lost, and what i did, was for the love of you...
No comments:
Post a Comment