Wednesday, January 20, 2010

Litany


Παίζει Leonard Cohen στο repeat...Έχω ανάψει κεριά ένα γύρω, εσύ κάθεσαι στο facebook και κάνεις add τους fans και φίλους σου...Σε μεθάει η διασημότητα..Το ότι σε αγαπάνε οι άνθρωποι χωρίς να κάνεις και πολλά γι αυτούς...Καμιά φορά σε ρίχνει όμως αυτό, θες κάτι πιο δυνατό. Σήμερα είναι άσχημη μέρα για μένα. Διάβασα το blog ενός φίλου στο οποίο με έθαβε. Ήμασταν φίλοι για 15 χρόνια. Ήταν από τα πιο άσχημα συναισθήματα να αναφέρεται σε μένα με αυτόν τον τρόπο. Δεν πίστευα ότι μπορώ να πληγωθώ από κάτι τέτοιο. Συν τοις άλλοις, είμαι πληγωμένος ερωτικά.. Τι Drama King έχω καταντήσει...Την Παρασκευή, σου έγραψα στο Online του σταθμού, ότι σε αγαπάω και ότι παίζεις την καλύτερη μουσική. Και σε προειδοποίησα να μην μεταφέρεις στον ηχολήπτη αυτά που γράφω...και μετά κατάλαβα ότι είχες βάλει κασέτα...και ότι ήταν αργά, και ότι μου απαντούσε ο ίδιος ο ηχολήπτης...Ρόμπα!!!

Μετά σου έστειλα 2 μυνήματα αγάπης, και μου απάντησες με ένα στείρο "ΧΑ ΧΑ". Στο έχω πει ότι δεν περιμένω ανταπόκριση, απλώς σήμερα νιώθω τόσο χάλια, ζητάω βοήθεια, δεν ξέρω από που όμως...Όλοι σήμερα κρατάνε απόσταση από μένα...Το κρεβάτι μου τον τελευταίο καιρό γεμίζει, νιώθω τόσο φτηνός, πιο φτηνός και από αποσμητικό super-market. Πως γίνεται να νιώθω τόσο χάλια, τόσο μόνος, Bad Karma, μια μέρα πριν τα γενέθλιά μου, που σκοπεύω να τα περάσω monaxus-monaxus...
Kι εσύ σε απόσταση, στον νέο φίλο σου, στο όμορφο επιστήμονα...Όταν μου μίλησες γι αυτό, ζήλεψα τόσο, που είναι μικρότερός μου, που μίλαγες γι αυτόν με καλά λόγια...

Όταν πέφτω, όταν με γειώνεις, όταν δεν πάμε cinema τα μικρά παπάκια, έχω το mood να βάλω Χατζηδάκη, μέχρι το πρωί...και να κλάψω...έχω χρόνια να κλάψω...Να ξεπλύνω την φτήνια, την κακία των φίλων, την αδιαφορία, την μετριότητα των γύρω μου και την δικιά μου.





Για τα γενέθλιά μου λοιπόν, για τα 29 χρόνια που γερνάω και δεν μαθαίνω από τα λάθη μου...


Τ' αστέρι του βοριά
θα φέρει ξαστεριά
μα σαν φανεί
μεσ' απ' το πέλαγο πανί
θα γίνω κύμα και φωτιά
να σ' αγκαλιάσω ξενητιά


Και 'συ χαμένη μου
πατρίδα μακρυνή
θα μείνεις χάδι και πληγή
σαν ξημερώσει σ' άλλη γή


Τώρα πετώ
για της ζωής το πανηγύρι
τώρα πετώ
για της χαράς μου την γιορτή


Φεγγάρια μου παλιά
καινούργια μου πουλιά
διώχτε τον ήλιο
και τη μέρα απ' το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό


Διώχτε τον ήλιο
και τη μέρα απ' το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό

1 comment:

  1. Παλιέ μου φίλε τι γυρεύεις…
    Πόσο κάναμε ο ένας τον άλλο να νιώσει άσχημα ; Πόσο βγάλαμε τα νεύρα ο ένας στον άλλο με παθητικό θυμό ; Δεκαπέντε χρόνια δεν είμαστε φίλοι . Ούτε πέντε δεν είμαστε αν το καλοσκεφτείς . Σου λέω είμαι gay με κόβεις ένα εξάμηνο – είσαι σε σχέση με κόβεις δύο χρόνια ,είμαι καταθλιπτικός σε κόβω ένα χρόνο και πάλι από την αρχή . Θα ήθελα να λέω πως είμαστε οι καλύτεροι φίλοι ,ίσως ακόμα να το λέω από ένστικτο . Αλλά για κάθε φορά που περνάμε καλά μαζί υπάρχουν τόσες που δεν περνάμε . Και ίσως και να είμαι μνησίκακος και να μην μπορώ να συγχωρέσω κάποια πράγματα ,και κάποια πράγματα που έκανα εγώ να μην σηκώνουν συγχώρεση .

    Δύο φορές σε έθαψα βάναυσα (αλλά όχι επώνυμα ) και την δεύτερη φορά έγραφα για άλλο πράγμα. Ναι ,ο παθητικός θυμός του να την λες στον άλλο για την μουσική όταν θες να πεις στον άλλο «με έκοψες παρέα 6 μήνες για την ομοφυλοφιλία μου ,αλλά με έχεις κάνει out σε πιο πολλά άτομα από ότι έχω κάνει εγώ out τον εαυτό μου» . Μπορώ να παραδεχτώ οποιαδήποτε άλλη μαλακία μου, ίσως κάνω μαλακίες και με τις άλλες φιλίες μου που στην πρώτη ευκαιρία κουκουλώνομαι και απομακρύνομαι ,αλλά αυτό και τις φορές που με είπες λούγκρα δεν μπορώ να τα συγχωρέσω και ας είμαι ό,τι χειρότερο περπατάει επί γης.

    Και δεν χρειάζονται ούτε διαγραφές από το face book ούτε προγραφές . Δεν ήμασταν ίσως φίλοι ,δεν είμαστε σίγουρα τώρα αλλά δεν γίνεται να σταματήσουμε την συναναστροφή φιλικά : να πούμε χανόμαστε για κάμποσο καιρό και να αφήσουμε τον χρόνο να κρατήσει τα καλά που έχουμε να θυμόμαστε ,τις καλές ιστορίες; Τα χρόνια πολλά τα ευχήθηκα από καρδιάς - είμαι και εγώ dramaz person.

    ReplyDelete