Ένα βλέφαρο σου ζήτησα...

Αν και σήμερα σκοπεύω να είμαι χιουμορίστας, δεν είναι και πολύ αστεία τα πράγματα με την κατάστασή μου. Ένα πράγμα θα σου πω μόνο...Αντί να είμαστε μαζί, σε ένα χαλαρωτικό lounge cafe του Χαλανδρίου ή του Ψυχικού, έτρεχα στον Οφθαλμίατρο!

-Κύριε Κ. ο γιατρός σας περιμένει στο δωμάτιο στο τέλος αυτού του διαδρόμου.
- Ευχαριστώ δεσποινίς...μπορείτε να μου χαρίσετε το ονοματάκι σας;
- Φυσικά....Μαρία..
- Ε ποτέ!!! Δεν υπάρχω δεσποινίς, δεν υπάρχω για τις Μαρίες αυτού του κόσμου...

- Καθίστε κύριε Κ..........Λοιπόν, σκούρα, μπλαζέ τα βλέπω...
-Γιατρέ, τι έχω; ΘΑ ΖΗΣΩ;
-Ακούστε νεαρέ μου. Τα πράγματα δείχνουν σοβαρά. Ευτυχώς προλάβατε τα χειρότερα μάλλον.
- Ναι γιατρέ, πείτε μου όμως τι έχω!

- Λοιπόν, η διάγνωσις είναι μία και δεν επιδέχεται επικρίσεων και αμφισβήτησης. Είστε βαθιά ερωτευμένος με μία γυναίκα! Αυτός ο Έρως σας οδήγησε έδω που βρεθήκατε σήμερα.

- Μα πως γίνεται ο έρωτας γιατρέ μου, αυτό το τόσο ιδανικό feeling, να μου προκαλέσει "Χαλάζιο";

- Είστε ερωτευμένος, κάτι που στην εποχή μας σημαίνει, ότι κάθεστε συνεχώς μπροστά στις οθόνες, στoν υπολογιστήρα, στο κινητό να στέλνετε ερωτικά μηνυματάκια στο ταίρι σας, στις οθόνες των cinema να βλέπετε ταινίες με την αγαπημένη σας!

- Μα γιατρέ, είναι σοβαρή διάγνωση αυτή;
- Είσαι ή δεν είσαι In Love?

- Είμαι και φαίνομαι. Για την ακρίβεια κοντεύω να χάσω την όραση μου. Το ένα μάτι μου βλέπει με δυσκολία, με καίει, πονάει φριχτά, αλλά δεν με νοιάζει και πολύ.

Την θέλω σαν τρελός.

- Θα σας γράψω μια αλοιφή και θέλω να τηρείτε τις οδηγίες που θα σας δώσω.
- Εντάξει Γιατρέ, ακούω...
- Λοιπόν, τέρμα τα μηνύματα στα κινητά και στα Facebook, όλα κομμένα. Από εδώ και πέρα θα την  αγαπάς χωρίς να της το λες... Αυτή την κόβω έξυπνη και πανέμορφη, αν κρίνω από την ζημιά που προκάλεσε στα όμορφα ματάκια σου...Κάποια στιγμή θα δει πόσο την αγαπάς, και θα σου δώσει μια ευκαιρία.
- Γιατρέ, μου κάνετε καμάκι;
- Όχι, απλώς είσαι ένας κούκλος, απορώ που δεν έχεις ανταπόκριση στον έρωτά σου.
- Και πως ξέρετε ότι δεν έχω ανταπόκριση;
- Βλέπω ότι έχεις ρίξει πολλά ξενύχτια, βλέπω ερωτική μελαγχολία! Δια γυμνού οφθαλμίατρου φαίνονται αυτά νεαρέ μου...
- Γιατρέ, σας ευχαριστώ για την συμπαράσταση και για την θεραπεία. Θα χρειαστεί άλλη επίσκεψη;
- Όχι, να ξεκουραστείς θέλει, να την αφήσεις ήσυχη θέλει, να πάρει τις αποφάσεις της.
- Μα γιατρέ, νομίζω ότι ξεπερνάτε τα όρια!
- Νεαρέ, την επόμενη φορά που θα δείτε γιατρό αν συνεχίσετε έτσι, δεν θα είναι οφθαλμίατρος αλλά Ψυχίατρος!!!

Έφυγα απογοητευμένος...Μόνο αυτό μου έλειπε! Να τυφλωθώ κι από πάνω. Και γειωμένος και γκαβός...Το είπες και βγήκε! 

Μάτια κόκκινα, μελαγχολικά, διεσταλμένα, λες και παίρνω drugs. Και μου λείπεις, μου λείπεις...Γυρνάω στα μέρη που αγαπώ, σε σκέφτομαι, καμιά φορά δακρύζω, η αλοιφή φταίει. Ως γνωστό οι άντρες δεν κλαίνε. Δακρύζω μόνο, για όλα τα όνειρα που έχω δει με σένα πρωταγωνίστρια...

Θέλω να το ζήσω μαζί σου, δεν σταμάτησα να σου στέλνω επειδή δεν μου λείπεις, αλλά από σεβασμό στον ίδιο μου τον εαυτό, που θέλει να είμαστε χαρούμενοι, ώριμοι και δυνατοί. Δεν παύω να είμαι ευαίσθητος, αλλά life goes on, I lived before meeting you, supposedly i can live after you...

Σε αγαπώ, το εννοώ, θέλω να προσέχεις και να μην χαραμίζεσαι με κανέναν και με τίποτα...

The music is last today, for a change...